Użytki zielone zakładane są w celu uzyskania wysokiej jakości paszy objętościowej, którą zwierzęta mogą być skarmiane bezpośrednio lub może wykorzystana jako surowiec do zakiszania. Podczas jednego sezonu wegetacyjnego wytwarza duże ilości biomasy, z którą wynoszone są składniki pokarmowe. W celu ich uzupełnienia, oprócz nawożenia organicznego, wymaga także aplikacji nawozów mineralnych.
Przede wszystkim azot
Azot jest kluczowym makroskładnikiem uczestniczącym w budowie biomasy roślin, ale także budującym jej wartość pokarmową. Dobrze dożywione azotem rośliny mają wyższy udział białka w suchej masie, a tym samym są cenniejszym uzupełnieniem pasz treściwych. Ilość wnoszonego azotu z nawozami mineralnymi powinna być ustalona na podstawie zasobności gleby oraz wyniesienia z pokosem, a także z uwzględnieniem nawożenia naturalnego.
W użytkowaniu 3 kośnym podczas sezonu wegetacyjnego z plonem biomasy wynoszone jest od 140 do nawet 190 kg azot z hektara. Na glebach organicznych sumaryczna dawka azotu może być o 20-30% niższa niż w przypadku gleb mineralnych.
Dodatkowym czynnikiem ograniczającym dawkę azotu jest duży udział roślin motylkowych w runi łąkowej. Jeżeli przekracza 20%, to jednorazowa dawka azotu nie powinna być większa niż 30 kg N. Aplikacja zbyt wysokich dawek azotowych nawozów mineralnych może prowadzić do wypadania niektórych gatunków roślin.
Kiedy zastosować azot?
Całkowita ilość azotu powinna być rozdzielona na ilość dawek odpowiadającą liczbie pokosów i zastosowana po każdym z nich. Rozkład ilości zastosowanego azotu powinien wyglądać następująco:
-
pierwszy pokos 40-50% dawki N
-
drugi pokos 30-35% dawki N
-
trzeci pokos 20-25% dawki N
Nie tylko azot
Rośliny z rodziny traw oraz motylkowych tworzące łąki wymagają także zbilansowanego nawożenia fosforem, potasem, magnezem oraz siarką. Dopiero kompleksowe podejście do nawożenia łąk pozwoli na uzyskanie wysokiej jakości paszy objętościowej.
Dawkę fosforu należy dostosować do typu gleby. Na glebach mineralnych dawka fosforu rekompensująca wyniesienie tego makroelementu z plonem nie powinna być wyższa niż 90 kg P2O5. Natomiast na glebach organicznych o niższej zasobności w łatwo przyswajalne formy P, rekomendowane jest jej zwieszenie nawet do 140 P2O5 kg. Nawóz mineralny zawierający fosfor może być zastosowany jesienią lub wiosną w jednej dawce, gdy nie przekracza 90 kg P2O5. Jeżeli niezbędne jest wprowadzenie większej ilości fosforu, rekomendowane jest podzielenie dawki na 2 części w układzie jesień — wiosna.
Potas podobnie jak azot powinie być aplikowany po każdy pokosie, ale jednorazowa dawka K2O/ha nie powinna przekraczać 80 kg. Podział dawki potasu pozwoli na maksymalne ograniczenie jego strat związanych z wymywanie oraz przenawożenia, które mogłoby prowadzić do chorób u zwierząt.
Nawożenie użytków zielonych to bardzo złożone zagadnienie. Więcej na ten temat można przeczytać na blogu prowadzonym przez ekspertów z firmy Osadkowski w artykule: https://osadkowski.pl/blog-agrotechnika/co-warto-wiedziec-o-nawozeniu-uzytkow-zielonych.
Zbilansowane odżywianie fundamentem wydajnego użytkowania łąk
Osiągnięcie wysokich parametrów jakościowych i ilościowych zielonki wymaga precyzyjnego zarządzania składnikami pokarmowymi, które są intensywnie eksploatowane z każdym kolejnym pokosem. Choć fundamentem budowania masy i wartości białkowej paszy jest azot, jego podaż musi być rygorystycznie dzielona na dawki i dostosowana do udziału roślin motylkowych oraz specyfiki stanowiska, aby zapobiec niepożądanym zmianom w strukturze runi. Równie istotne dla zdrowotności łanu jest uzupełnienie strategii nawozowej o zoptymalizowaną, ratalną dystrybucję potasu ograniczającą straty związane z wymywaniem, a także uzupełnienie niedoborów fosforu, magnezu i siarki w oparciu o naturalną zasobność danego typu podłoża.
Artykuł sponsorowany
